Het voelt pril, de eerste reisdag op mijn route van Zuid naar Noord-Europa, maar de reisbestemming van deze twee maanden heb ik direct al bereikt: “Onderweg”. Dat begon al toen ik op de bus stapte in Wijk bij Duurstede, uitgezwaaid door Cassandra, mijn vrouw, en richting mijn Amsterdamse vriend Frans om de volgende ochtend om 4 uur naar Schiphol te kunnen rijden. Onderweg was begonnen (maar was het niet al heel lang bezig?). Als backpacker maakte ik mijn eerste bus- en treinreis, vervolgd door een avondwandeling in Amsterdam-West, bijpraten met Frans, slapen op de bank, een nachtelijk gesprek met een Turkse taxichauffeur en het slaperig maar verrukt genieten van geweldige onbewolkte uitzichten uit het vliegtuigraampje.

Ik heb een route uitgestippeld van Cyprus naar Noorwegen, via ondermeer Turkije, Albanië, Italië, Polen. Een reis van Zuid naar Noord. Op de eerste dag van de lente, waar de zon over de evenaar gaat op zijn weg naar de Kreeftskeerkring is de start. Met de zon reis ik mee naar het noorden en zal in mei in Noord-Noorwegen zijn. Met een heel etmaal aan licht.

Op de reis zal ik de diversiteit van Europa ontmoeten. In landschappen, steden, culturen, mensen. Moois, lelijks, resten van oorlogen, mensen met verhalen, uitingen van menselijk vernuft en kunst. Net als toen ik 20 was ga ik interrailen. Maar omdat ik een aantal plekken wil komen waar geen trein rijdt neem ik ook nogal eens een bus of boot.

Een belangrijke metgezel is mijn apparatuur. Een camera, drie lenzen en laptop met Lightroom. Want het wordt een fotoreis, waarin ik beelden wil schieten die mijn indrukken weergeven, misschien wel eens verdiepen, en waarmee ik een verhaal kan delen.

Ik wens je kijk- en leesplezier bij het volgen van mijn spoor.

Cyprus, eerste impressies

Cyprus is stoer. De Grieks-sprekende en orthodox-christenen voelen zich Cypriotisch en niet verbonden met Griekenland. En dat zou Griekenland liever anders willen. Terwijl Erdogan flink bezig is om het door Turkije geannexeerde noordelijke deel strakker en meer islamitisch te smeden, hebben de Islamitische Cyprioten hun eigen manier om te gaan met het geloof. En die is veel losser dan wat in Turkije gangbaar is. Alcohol is bijvoorbeeld niet taboe. Er worden zelfs Turken uit Turkije ingevaren om het gehalte ‘echt Turks’  te versterken. Maar het gevoel van eigen ‘eiland’- identiteit is sterk. Een derde deel van de Cyprioten is Islamitisch en twee-derde Grieks-orthodox. Dit vertelde mij Fethon, de man die mij vanmorgen fietsend een deel van het eiland liet ontdekken. Fethon, overigens, erg aardige vent van zestig, gedreven fietser en nog steeds kampend met gevolgen van Corona en een drie maanden durende coma waarin hij toen is gehouden.

De tolerantie op andere gebieden pleit ook voor Cyprus. Zoals het feit dat Cyprus grote stappen heeft gezet op het gebied van LHBTI+ acceptatie. In 2023 is de trauma veroorzakende conversietherapie in de ban gedaan. In Nederland is deze toegestaan.

Larnaca, waar ik verblijf, is rommelig en heeft veel lelijks. Veel plomp neergezette blokkendozen klein en groot als woningen, bedrijven of hotel. Een grote boulevard met vooral op toeristen gericht voedsel en vertier.

Veel afbrokkelende gevels, verroeste hekken en zelfs overwoekerde auto’s kwam ik tegen.

En veel katten op straat, die, zo vertelde Fethon, door de Engelsen zijn meegenomen toen er een Engels bestuur gold. De kolonisator wilde slangen weg hebben op het eiland en de katten hebben daarbij geholpen aldus zijn zeggen. Toch jammer, een natuur zonder slangen. Maar de katten krijgen verzorging. Er zijn kattenteams op touw die zorgen voor voeding en ook sterilisatie regelen. Ik heb ze nog niet kunnen spotten. Wel ‘kattenmeisjes’ op het plein voor de St Lazaruskerk. (Het mooiste plekje van Larnaca).

Er is een zoutmeer bij Larnaca. Daar vandaag omheen gefietst. Pleisterplaats van flamingo’s en tal van andere vogels. Flamingo’s heb ik gezien. Vele jaren een plek waar zout voor commerciële doelen werd gewonnen. En waar ook Cyprioten heen gingen om zout te halen voor zichzelf. De klad kwam er in nadat er een vliegveld werd aangelegd, pal naast dit meer.

Zonder te realiseren dat het zuivere zout niet zuiver kan blijven met zoveel uitstoot van stijgende en landende vliegtuigen. Fethon sprak van een vergissing.

De Engelsen hebben niet alleen katten gebracht op Cyprus. Ook de Engelse taal, die wordt overal gesproken. Prettig vind ik. Het links rijden is iets lastiger, vooral bij het oversteken van een weg. Eerst rechts, dan links kijken is het mantra dat ik bij me heb op straat.